تو نیستی و صدای تو..هوای خوب این خونس..

هیچ وقت فکر نمیکردم از این بدتر هم پیش بیاد برای حال آشفته ام..

سخت است در خوش گذرانی هایت هم افکارت آزارت دهند، و طعم تلخ گذشته را به خود بگیرد لحظات شادت …

چه دانستم که این سودا مرا زینسان کند مجنون.. دلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون..

کاش بدانی که چه میگذرد بر من این روزها..

خورشید رو میبردن..توگریه میکردی..تعبیر خوابم شد..اینکه تو برگردی..

من از غرق شدن در امواج خیال تو نمیترسم..من از شکستن زیر آوار خیالت نمیترسم..تمام ترس من این است که می دانم هیچ کس به اندازه ی من تورا دوست ندارد..کسی مثل من نمیمرد برای تو..ترس من تویی که نمیدانی به کدامین مسیر اشتباه میروی..

هفت سین امسال رو کنار آینه چیدم...تا لحظه لحظه جای خالیت رو ببینیم...

نه میخواهم دیگر باشی..نه فکری از تو در خیالم باشد..ساده است..نباش.....

یه دوست معمولی هرگز گر یه تو رو ندیده.. یه دوست واقعی شونه هاش از اشکای تو خیسه یه دوست معمولی اسم کوچیک پدر و مادر تو رو نمی دونه یه دوست واقعی اسم وشماره تلفن اون هارو تو دفترش داره یه دوست معمولی م

به روزهای آرامش احتیاج دارم..به روزهایی که آتش بودنت بی قراری ام را بسوزاند..عزیزم شاید به روزی رسیدیم که آرزویمان

تنهایی اینجاست..من و تمام خاطراتم..باز هم برگشتم به همین نقطه..فاصله میگرم از هرچه که مرا به تو میرساند..

نمی دونم چرا یک شب فراموشی نمیگیرم..نمی دونی تو این روزا چقد یاد تو می افتم..یک لحظه رهایم کن..لعنتی من کجا باید برم بی تو..تویی که قد دنیامی..

نمی دونم چرا هر روز این ساعت..برای دیدنت دل شوره میگرم...

مینویسم در اینجا..در این کلبه ی متروک..بعد از سالها..چه کسی برای من مانده...غیر از خودم..

من سالهاست که با این درد زندگی میکنم..عادت کرده ام به دردی که مرا زنده نگه داشته است..درد تو..گاهی زخمم انقدر عمیق میشود..که نه میمیرم و نه زنده میمانم..

حال اون ادمی رو دارم که زندگیشو تو کوچه میریزن..من عتیقم..اهای عتیقه فروش..قیمت من هنوز دستت نیست..منو ارزون به هیچ کسی نفروش..